hoe ditbegon.
Pino nam olijfolie mee van Bagnara Calabra naar Maastricht. Vrienden vroegen erom, toen hun vrienden. Uiteindelijk werd het dit.
steeds één fles, op het aanrecht.
Pino komt uit Bagnara Calabra, waar zijn familie olijfolie maakt. Elke keer dat hij naar Maastricht kwam, nam hij een fles mee.
Het smaakte niet naar wat we in Nederland gewend waren. Pittig genoeg om achter in je keel te prikken. Bitter zoals Italianen het lekker vinden.
Jarenlang was dat alles. Steeds één fles, op het aanrecht.
vrienden, en dan hun vrienden.
We gaven de flessen aan vrienden, en zij vroegen om meer. Toen vroegen hun vrienden erom. Op een gegeven moment paste het niet meer in één koffer.
Dus begonnen we een klein doosje tegelijk te versturen. Toen een paar dozen. Het was geen plan. Het was gewoon een manier om bij te blijven met de mensen die er al om vroegen.
Zo werkt het grotendeels nog steeds. Het meeste dat we verkopen gaat naar mensen die het hoorden van iemand die ze kennen.
één oogst per jaar.
Er is één oogst per jaar, en we verkopen alleen wat van onze eigen olijfgaard komt. We hebben aanbiedingen om uit te breiden afgeslagen.
Het zou makkelijk zijn om een tweede leverancier te vinden en te verdubbelen wat we verkopen. Dat willen we niet. Deze olie smaakt zoals hij smaakt juist omdat er niets aan is opgeschaald.
De oogst van 2025 is uitverkocht. De volgende oogst komt in het najaar van 2026, je kunt hem nu al reserveren, en we pakken het op dezelfde manier aan als deze.
de familie in Bagnara.
De olijfgaard ligt in Bagnara Calabra. Hij is van onze familie, en we persen de olie in onze eigen molen.
Het merk is naar Pino vernoemd omdat hij de reden is dat deze olie ooit naar het noorden kwam. Hij was degene die hem begon mee te nemen.
de oogst van 2026 komt in het najaar. we pakken het op dezelfde manier aan als deze.